Welcome to Mercy Falls

In de aangename warmte van wat wel eens de laatste zonnige dag van het jaar zou kunnen zijn ratelen mijn vingers over het klavier als waren het paardenhoeven die de zanderige grond martelen ergens in het Wilde Westen, zoals we dat kennen uit de boeken van Arendsoog en soortgelijken. Dat is de enige zin die mij uit die boeken is bijgebleven trouwens: "Lightfeets hoeven martelden de grond," en variaties daarop maakten in elk boek uit de Arendsoogreeks steevast hun opwachting. Toentertijd waren er nog zekerheden in het leven.

Dag dronken kastelein!

Ik kick op Hollandse accenten.(1) Heb ik dat al ooit verteld? Ik kick op Hollandse accenten. Komt het nu doordat de meeste Nederlanders die ik ken ofwel (a) knap ofwel (b) hartstikke fijn ofwel en eigenlijk meestal (c) allebei zijn: ik weet het niet. Maar ik kick op Hollandse accenten. Als ik ooit de keuze krijg tussen een identieke tweeling die bij de geboorte gescheiden is en waarvan de ene helft in Vlaanderen, hell, in Antwerpen is opgegroeid en de andere in Nederland, dan zal mijn keuze gaan naar die tweede helft. Het Nederlandse accent is in mijn ogen voor het Nederlands als de Britse tongval voor het Engels. De etymologie van het woord 'tongval' is overigens een onderwerp waar ik ooit nog wel eens dieper op zou willen ingaan, al vrees ik dat het een grote teleurstelling is en niets met cunnilingus te maken heeft. Laat ik het desondanks van nu af aan toch maar over 'de Hollandse tongval' hebben.

Koffietijd

Verdoeme seg, zijn die twee pipo's met een nieuwe weblog begonnen. Dat betekent dat ik hier terug uit de startblokken ga moeten schieten om mijn positie als onzinverkoper geloofwaardig te laten blijven.

Allah is groot

Ik vind he, awel he, nah.

Het lot van de vegetariër

Zo, dat was een lange periode van afwezigheid, nietwaar? Wees niet boos, bevreesd of beducht: ik heb er een goede verklaring voor. Ik was bezig.

Roekoe!

In deze periode lijkt het onmogelijk om niet over de politiek te praten. Zelfs ik, de immer zijn eigen zin volgende idioot van dienst, lijk niet aan deze tendens te kunnen ontsnappen. Je kan dat toejuichen of betreuren, maar veranderen kan je het niet. Mij. Ik ben niet het.

Harry Jekkers

Ik hou van mij, en ik heb daar een goeie reden voor. Als ik namelijk lang aan eenzelfde taak moet werken, begin ik soms tegen mezelf te praten. 't Is te zeggen: te schrijven of typen. Future Markus leest die dingen dan een tijdje later en is geamuseerd. Ook ditmaal weer. Ik gebruik hier 'ditmaal' omdat 'deze keer' te veel zou rijmen. Maar bon, wat heb ik gedaan? Ik leg eerst even uit waarover het gaat. Een tijdje geleden heb ik een interview afgenomen bij mijn vroegere leerkracht geschiedenis. Uit dit interview moet ik een kritische bespreking maken van (onder andere) het evaluatiebeleid van de school en de leerkracht in kwestie. Op een bepaald moment typte ik de opmerking: "Het gaat dus voornamelijk om summatieve toetsen." Een tijdje later voegde ik daar het volgende aan toe:

Edoch, Leander, de eerste toets is toch wat meer summatief. Zegt ze niet ergens "om te zien welk vlees ik in de kuip heb"? En de remediëring duurt langer, om duidelijk te maken wat er is misgelopen. Ja ja jongen, denk daar maar eens over na.

Ik ben een genie.

Harry Jekkers!

Getekend,
Markus